İçmeyi bilmeyen sevmeyi ne bilir

kadehte şarap dilde şiir

içmeyi bilmeyen sevmeyi ne bilir

İçimden geldi söyledim. Ardına küfür eklemedim. Sözüm temiz kalsın istedim. Şaraptan şiirden tatmamışların kirlettiği hayatımızda en azından sitemkar cümlelerimize kir bulaşmasın dedim. Soğutulmuş kadehi elime aldım, ayyaş elinde sokakları dolaşan şarap şişesi gibi kafama diktim. Her yudumda nefeslenip şarabın nefis kokusunu içime çektim. Kadehin üçte birini mideme yolladıktan sonra az önceki fikrimi çöpe attım. Yavaştan sarhoş olmuştum; ama küfrümün hayatımızı kirletenlerin en masum anlarından daha temiz olduğu kanaatine varacak kadar bilinçliydim. Okkalı küfürler savurdum. Anasından girip yedi ceddinden çıktım. Efkarlanıp içmemişlere, sevdalanıp sevişmemişlere, en çok da aşık olmamışlara küfrettim. En çok onlar hak etti çünkü… En kötü onlardı çünkü…

Tanrı peygambere, Leyla Mecnun’a, bülbül güle aşık madem…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s